Birbirimizden Bilgi Çalarak Teknoloji Üretebilir Miyiz?

//Birbirimizden Bilgi Çalarak Teknoloji Üretebilir Miyiz?

Birbirimizden Bilgi Çalarak Teknoloji Üretebilir Miyiz?

Cevap hayır, biliyoruz.

Peki neden üniversite hocalarımız bilhassa meslek üstü eğitim sürecinde bildiklerini öğrencilerinden, geleceğin hocalarından saklar? Neden iş yerlerimizde her çalışan işine dair bilgisini koruması altına alır, hatta rakip gördüğü meslektaşlarının duvara toslamasından garip bir zevk alır? Neden bir meslektaşımız bizim yaptığımıza heves etse “o yapamaz” olur? Neden hiç bir meslektaşımızı bildiklerimizi bilmeye, yaptıklarımızı yapmaya teşvik etmeyiz? Neden yoksulluk başkalarına haktır da varsıllık bize?

Peki nasıl bir saflıkla böyle bir bahçenin açılan-açılacak gülü olduğumuza inanırız?

Tarih bize medeniyetlerin (bizi ilgilendiren kısmı ile teknolojinin) ancak birlikte, bilgiyi paylaşarak, bilgiyi çoğaltarak kurulabildiğini anlatıyor. Kadim bilgeler tüm bildiklerini ömür verip el yazmalarına dökmemiş olsalardı, biz bu gün ne bilebilirdik? Yakın iş ve meslek çevrenize bakın: Temel bir problemimizi göreceksiniz, her birimizin çok sığ bir bilgi birikimimiz var. İhtiyacınız olan bilgiyi bulmak için yerli kaynakları tararsanız durumun vahameti sizi çarpacak. İyi kötü yabancı diliniz varsa yurt dışı kaynaklara ulaşacaksınız ve ortaya dökülen bilginin zenginliği sizi ezecek.

Peki, bilgiyi buldunuz, kullanabilecek misiniz? Koskocaman bir hayır! Çünkü teknik bilgi tek başına kullanılamayacak kadar özel, kendinden başka daha bir çok bilgi ve uygulamaya muhtaç. Sonuç? Parasını ödeyip bu bilgiyi satın alacaksınız? Siz öyle sanın, parasını ödediğiniz bir “şey”, aynı bilgi/teknolojiye ihtiyaç duyduğunuzda o “şey”e tekrar para ödeyeceksiniz.

Mutluluğun sırrı sevgi ve sevgiyi çokça paylaşmak derler. Medeniyetin (siz bunu varsıllık olarak anlayın) sırrı da bilgi ve bilgiyi çokça paylaşmak olmalı.

 

By | 2015-05-17T17:48:34+00:00 17 05 2015|HAYAT|0 Comments
%d blogcu bunu beğendi: